Craters of the Moon

 

We hadden al heel vaak kleine 'zwarte' vogels langs de weg gezien, maar we hadden ze nog niet op de foto kunnen zetten. Vroeg in de ochtend aan het strand in Napier lukte het wel. Bij nader inzien waren het gewoon spreeuwen. 

 

We moesten deze dag naar Whakatane rijden en hadden daarvoor twee mogelijke routes. De oostelijke route via Gisborne had als voordeel dat we door een deel van Nieuw-Zeeland zouden rijden dat we nog niet hadden gezien. De westelijke route ging via Rotorua waar we rond de jaarwisseling al waren geweest. Uiteindelijk hebben we toch voor de westelijke route gekozen omdat die een stuk korter was en omdat er in het gebied rond Taupo en Rotorua nog een paar plekken waren die op ons lijstje stonden en waarvoor tijdens ons eerste bezoek aan het gebied geen tijd hadden.

Craters of the Moon

Craters of the Moon is een gebied met geothermische activiteit enkele kilometers ten noorden van de stad Taupo. De huidige activiteit in het gebied is van vrij recente datum en is deels veroorzaakt door menselijke ingrepen in het gebied. In de jaren vijftig is er een geothermische elektriciteitscentrale gebouwd een paar kilometer van dit gebied. Dit heeft ervoor gezorgd dat de geisers in de omgeving zijn verdwenen en dat de activiteit in dit gebied juist sterk is toegenomen. 

 

Craters of the Moon is minder spectaculair dan de gebieden die we eerder in dit gebied bezochten. Hier geen geisers of bronnen met spectaculaire kleuren. Het zijn vooral fumarolen, plekken waar stoom uit de aarde komt.

 

Normaal gesproken zijn er ook enkele modderpoelen, maar die waren grotendeels uitgedroogd.

Het was erg warm deze dag en er liep ook een Amerikaans gezinnetje rond met een zwaar puberende dochter die nergens zin in had. De sfeer was om te snijden. Die hadden geen leuke dag. Hoewel met name pa, op een bewonderenswaardige manier de moed erin probeerde te houden.

Op de achtergrond waren de vulkanen van het Tongariro National Park te zien. De besneeuwde berg is Mount Ruapehu en rechts daarvan staat Mount Ngauruhoe.

Boven de grootste krater van Craters of the Moon. Tussen de stoomwolken waren felle rode kleuren te zien. De rode kleur geeft aan dat er veel ijzer in de grond zit.

Huka Falls

Onze volgende tussenstop van deze dag was opnieuw bij de Waikato River. De Waikato rivier stroomt vanuit het Taupo meer in noordelijke richting om ergens ten zuiden van Auckland in de oceaan uit te monden. De Huka Falls liggen net ten noorden van Taupo, dicht bij het meer dat de bron van deze rivier vormt. Het water wordt hier door een smalle kloof geperst en komt er dan ook met grote kracht uit te voorschijn om daarna rustig verder te stromen.

Na het korte bezoek aan de Huka Falls hadden we nog een rit van ruim 100 km voor de boeg. We zijn via Taupo en de oevers van het Taupomeer gereden. Dit meer is ruim 22.500 jaar geleden ontstaan bij een enorme vulkaanuitbarsting. Het is het grootste zoetwatermeer en kratermeer van Nieuw-Zeeland. Vroeg of laat zal deze supervulkaan opnieuw uitbarsten en het aanzien van Nieuw-Zeeland totaal veranderen.

Onderweg naar onze bestemming van deze dag, het dorpje National Park hebben we een fotostop ingelast. Het uitzicht was mooi, maar verder leek het wel een vuilnisbelt. De prullenbakken waren al een tijdje niet geleegd. 

In het motel hebben we het vervoer geboekt voor de grote wandeltocht in het Tongariro National Park van de volgende dag.

's Avonds hebben we gegeten in het restaurant van een bejaard echtpaar. Het eten was prima, maar de bediening was erg traag.