Van Greymouth naar Wellington

Dag 29 van onze reis was een echte reisdag. Na een ontbijt in Greymouth zijn we voor een rit van ongeveer 350 kilometer naar Picton vertrokken. 's Avonds om kwart voor zeven vertrok de boot naar Wellington en we moesten ons een paar uur voor vertrek al melden in Picton. Eerst een vrij saaie rit vanuit Greymouth die geleidelijk over gaat in een mooie bergachtige omgeving. We kwamen langs een paar plekken die we eerder hebben bezocht, Bullers Gorge en Nelson Lakes National park. Hierboven een foto van de enige tussenstop op deze route.

We waren ruim op tijd in Picton en hadden nog een paar uur tijd voordat we ons bij de boot moesten melden. We zagen dat er een EcoWorld Aquarium & Wildlife Rehabilitation Centre* was. Dat klonk verantwoord en modern, maar was dat allerminst. Een buitengewoon treurige tentoonstelling van dieren in een weinig opwindende omgeving. Het interessantste vond ik toch wel de reptielen. Boven een Australische wateragame, mooi beest, maar komt in het wild niet voor in Nieuw-Zeeland. Beneden een brughagedis die hier een tuatara wordt genoemd. Deze reptielen komen uitsluitend in Nieuw-Zeeland voor.

*Uit krantenberichten uit 2021 blijkt dat dit opvangcentrum inmiddels is opgeheven. 

We zijn daarna nog gaan tanken en toen in de rij gaan staan voor de boot. In de auto hebben we een aflevering van Moltalk gekeken en een documentaire die vanwege de 98ste verjaardag van Betty White op Netflix was verschenen.

In de haven zwommen een aantal eenden rond die ik met mijn Nieuw-Zeelandse vogelgids niet heb kunnen identificeren.

Met de overtocht naar Wellington op het Noordereiland kwam het einde van de reis langzaam in zicht. Maar we hadden nog wel een aantal mooie dagen op het Noordereiland voor de boeg en daarna ook nog een dagje Singapore. 

Tijdens de overtocht vlogen er veel stormvogeltjes rond de boot.

Het was al donker toen we in Wellington aankwamen om 10 uur 's avonds. We zijn meteen naar het James Cook hotel gereden voor de overnachting. We bleven deze keer maar één nacht in Wellington. De volgende ochtend zijn we na een ontbijt in The Lido Café* in Wellington meteen weer op pad gegaan.

*Gesloten in 2021

Van Picton naar Motueka

Picton

Vanaf de boot zijn we meteen gaan rijden richting Motueka, daar stond ons motel voor de komende nachten. Buiten het stadje zijn we even gestopt voor een foto van de boot die we net verlaten hadden en een blik op Picton.

Cullen Point

Via de Queen Charlotte Drive zijn we vanuit Picton in westelijke richting vertrokken. Een vrij smalle bochtige weg met hier en daar mooi uitzicht over het kustgebied. We zijn gestopt bij Cullen Point. Daar kun je een korte wandeling doen naar een mooi uitkijkpunt. De wandeling naar het punt bevatte een klein klimmetje en een Nederlands stel met een baby vond het vreemd dat er bij het begin van de wandeling niet stond aangegeven dat deze plek niet geschikt was voor buggy’s. Wij vonden dat nogal naïef.

Hierboven het uitzicht aan de 'lelijke' kant. Hieronder het uitzicht naar de Pelorus Sound. Een sound en een fjord zijn beide met water gevulde valleien. Een fjord is ontstaan door de werking van gletsjers, bij een sound zijn het vaak rivieren en overstromingen die ze hebben gevormd.

Maskerkieviten

We zijn gaan eten bij een Thai in Motueka. Het restaurant zat vol, meestal een goed teken. Inderdaad was het eten prima. Er was wel veel herrie en het was volkomen sfeerloos. Tegenover de plek waar we de auto hadden geparkeerd was een park waar veel vogels zaten. Onder andere deze maskerkieviten. De maskerkievit met zijn opvallende gele masker is de grootste van alle soorten kieviten. Ze komen voor van Nieuw-Guinea tot Nieuw-Zeeland.

Overtocht naar het Zuidereiland

Vroeg in de ochtend zijn we met de veerboot van Wellington naar Picton gevaren. We kregen bij het inschepen bonnen voor het ontbijt op de boot, dat hadden we er blijkbaar bijgeboekt. Eerst wat op de laptop gewerkt, daarna lang boven op het dek gestaan om te genieten van het mooie uitzicht. Het was prachtig weer en de boottocht ging bij de nadering van het Zuidereiland door een mooi fjordengebied. De namen van de eilanden doen vermoeden dat je van noord naar zuid vaart, maar in werkelijkheid vaar je van oost naar west. Het noordelijkste stukje van het Zuidereiland ligt ten westen van Wellington. Op de foto hierboven is rechts het Noordereiland te zien, links het Zuidereiland.

In de verte op het water leek het een betrekkelijk kleine vogel, maar het is een koningsalbatros. Deze vogels kunnen meer dan een meter lang worden en hebben een spanwijdte van ongeveer 3 meter. In het broedseizoen kun je ze tegenkomen in de Cook Strait, het water tussen de twee eilanden.

Er zijn twee grote veerbootbedrijven die op de route tussen Wellington en Picton varen, Bluebridge en Interislander. Omdat de tijdstippen van vertrek ons iets beter uitkwamen hebben we voor de laatste gekozen.