Lady Knox geiser

Deze geiser is één van de onderdelen van het Wai-O-Tapu gebied. De geiser is vernoemd naar de dochter van een gouverneur en barst elke ochtend om 10.15 uur uit. Bijzonder natuurfenomeen? Dat valt wel mee. Het is een werkende geiser waarbij normaal gesproken 24 tot 48 uur tussen twee uitbarstingen zit. Ze helpen de geiser een handje door er elke ochtend om 10.15 wat zeep in te strooien. Ze zijn daar wel eerlijk over. 

Er is een tribune gebouwd en kort voor 10.15 uur verscheen er een dame die ons vertelde hoe de geiser werkte en vervolgens de zeep in de tuit strooide. We hadden vooraf al kaartjes gekocht en daardoor waren we snel op onze plek en konden vanaf rij 2 het schouwspel bekijken. De 'schoorsteen' rookte al voordat er zeep in werd gegooid.

De uitbarsting van de geiser duurde maar een paar minuten. In die tijd probeerde vrijwel iedereen op de foto te gaan met de geiser op de achtergrond. En daarna met zijn allen naar de parkeerplaats om naar het volgende onderdeel van Wai-O-Tapu te rijden.

Te Puia

Te Puia ligt aan de zuidrand van Rotorua en is een plek voor Maoricultuur en geothermische verschijnselen. Wij hebben ons volledig gericht op het laatste aspect. Direct na de ingang zagen we dat we in de buurt van een kiwi-house zaten. Wij wilden de nationale vogel van Nieuw-Zeeland wel zien en zijn dus naar binnen gegaan. Het was er vrij koud en donker met alleen wat rood licht. De kiwi is een erg schuwe vogel die 's nachts actief is en dit is blijkbaar de enige manier om zo'n vogel te zien. Er waren twee verblijven en in beide verblijven zat één kiwi. Nadat onze ogen een beetje gewend waren aan de duisternis hebben we beide vogels gezien. Het was niet toegestaan om hier foto's te maken. 

Het eerste geothermische veld waar we langs liepen bestond uit modderpoelen. Niet erg fotogeniek, maar toch wel indrukwekkend als je ernaast staat. Er staken een paar rokende schoorsteentjes bovenuit.

Pohutu geiser

Verreweg het meest indrukwekkende onderdeel van Te Puia is de Pohutu geiser. Pohutu betekent "grote plons" of "explosie" en je ziet al van ver de rookwolken opstijgen op de plek van de geiser. Zo'n 20 keer per dag is er een uitbarsting en dan kan het water tot 30 meter hoog spuiten. Boven een uitbarsting van de geiser op een ansichtkaartje. Op het moment dat we bij de geiser aankwamen was het vrij rustig.

Rond de openingen van stoomgaten in vulkanische gebieden zie je vaak gele zwavelafzettingen. Zo ook hier bij de Pohutu geiser.

Terwijl we bij een van de uitkijkpunten stonden was er een uitbarsting van de geiser. Op de achtergrond is de ruïne van het Geyserlandhotel te zien. Dit hotel is in 2017 gesloten omdat de bodem onder het hotel aan het verzakken was. Waarschijnlijk was het niet zo slim om zo'n groot gebouw pal naast een geiserveld te bouwen.

De ene ruïne voor de andere met daarnaast de uitbarsting van de Pohutu geiser.

Welkomzwaluw

De welkomzwaluw komt voor in Australië en Nieuw-Zeeland. Oorspronkelijk komen ze uit Australië, maar er zijn er waarschijnlijk rond 1900 een paar overgevlogen naar Nieuw-Zeeland en inmiddels zijn ze in vrijwel het hele land te zien. Opvallend dat ze hier rond de hete bronnen van de Pohutu geiser vlogen.

Toen de geiser weer tot rust was gekomen zijn we doorgelopen om de rest van Te Puia te verkennen.

Hier en daar nog een klein geisertje en enkele warmwaterbronnen zoals de blauwe erg warme bron op de foto hieronder.

Tijdens de wandeling werden we ook nog geconfronteerd met een beetje Maori-kunst. Er stonden tussen de bomen en struiken een aantal Maori sculpturen.

Er vloog ook een vink rond. Één van de vele soorten die eigenlijk niet in Nieuw-Zeeland thuishoort en is ingevoerd door de Europeanen.