Banks Peninsula

Akaroa

Banks Peninsula bestaat uit de geërodeerde resten van een oude vulkaan. In het midden van dit schiereiland ligt het stadje Akaroa. Akaroa werd gesticht door een groep Fransen die er bij de Franse overheid op aandrongen om van het Zuidereiland een Franse kolonie te maken. Zo ver is het niet gekomen, maar Franse straatnamen herinneren nog aan de oorsprong van het stadje. Deze ochtend hebben we eerst een boottocht geboekt langs een aantal plekken rond het schiereiland. Daarna zijn we in de haven gaan ontbijten en hebben we vervolgens ons plekje op de boot opgezocht. 

In een boom bij het terras waar we zaten te ontbijten verscheen een bonte aalscholver. Terwijl de meeste aalscholvers grotendeels zwart zijn, heeft deze soort een helder witte voorkant. De bonte aalscholver komt voor in Australië en Nieuw-Zeeland.

Boottocht Akaroa Harbour

Akaroa Harbour is een zeearm tussen Akaroa en de Stille Oceaan. Je kunt vanuit Akaroa boottochten door deze zeearm doen. Met een beetje geluk krijg je dan Hector dolfijnen en andere zeedieren te zien. Het ticket dat we eerder hadden gekocht moesten we in een winkeltje inruilen voor een instapkaart. Het zal wel een functie hebben, maar we vonden het nogal omslachtig.

De foto op de brochure laat een volgepakte boot zien, en zo was het helaas ook. Zeker op momenten waarop er dieren werden gespot was het dringen om een goede plek te bemachtigen. Op de foto hierboven het vertrek van de boot uit de haven van Akaroa.

Vanuit de haven voeren we door de zeearm om uiteindelijk op open zee uit te komen. Het was ongeveer een half uur varen naar het uiteinde van de zeearm.

Hectordolfijnen

Belangrijkste doel van deze excursie is het spotten van de zeldzame Hectordolfijnen. De soort komt uitsluitend voor rond de kusten van het Zuidereiland van Nieuw-Zeeland en er zijn naar schatting nog ongeveer 7000 dolfijnen in leven. Ze worden intensief beschermd, maar ze raken toch nog regelmatig verstrikt in vissersnetten. 

Een lastig punt met zeezoogdieren is dat het heel bijzonder is om ze rond de boot te zien zwemmen, maar dat vrijwel alle foto's mislukken. Daarom hierboven een kaartje waarop de Hectordolfijnen goed zijn te zien.

Één van de dolfijnen sprong zelfs even uit het water. Het toeval wil dat die sprong deels op één van mijn foto's staat. Meestal zag je ze onder water langs de boot zwemmen. Helaas duurde de stop op de plek waar de dolfijnen zaten vrij kort. 

Er zwom ook nog een pinguïn voor de boot, althans dat werd omgeroepen.

In dit gebied zie je veel hoge kliffen, bogen en grotten langs de kustlijn.

Zeeberen

De boottocht bij Banks Peninsula leverde ook onze derde groep zeeberen van deze reis op. En het zou nog niet de laatste groep zijn. Hier zaten ze vrij ver van de boot op de rotsen. Er waren ook weer enkele jonge zeebeertjes te zien. Ze worden geboren tussen november en januari als het hier voorjaar is.

Bonte en gevlekte aalscholvers

 Bonte aalscholvers

In het water rond Banks Peninsula leven ook pinguïns. Een man die naast me stond op de boot dacht op de rotsen pinguïns te zien. Maar dat waren de zwart-wit gevlekte bonte aalscholvers. We hebben ook een heleboel wat lichter gekleurde gevlekte aalscholvers gezien. Vanwege de afstand waarop we ze waargenomen hebben zijn ze op de foto's niet heel goed te herkennen.

 Gevlekte aalscholver

Na iets meer dan anderhalf uur stonden we alweer op de kade. Op een volgepakte boot waren we in hoog tempo langs de hoogtepunten van het gebied gevaren. Ik kan mij niet aan de indruk onttrekken dat bij dit bedrijf snel geld verdienen belangrijker was dan de natuurbeleving. 

Witwangreiger

De witwangreiger komt voornamelijk in Australië en Nieuw-Zeeland voor. Het is een vrij donkere reiger met alleen in het gezicht een paar witte plekken, vandaar de naam. Zoals veel reigersoorten past ook de witwangreiger zich makkelijk aan aan zijn omgeving. De kans is groot om deze reiger aan te treffen bij plekken met menselijke activiteit, zoals golfbanen, stranden en visvijvers. 

In de haven van Akaroa zat ook een groepje Canadese ganzen. Daarna terug naar het hotel voor een rustige middag. Een wasje draaien, lunchen en om half 7 eten bij Little Bistro*. Dat hadden we een dag eerder al gereserveerd. Leuk restaurantje, helaas gevuld met nogal luidruchtig dronken plebs uit Akaroa.

*Dit restaurant is inmiddels gesloten, januari 2026

Abel Tasman National Park (1)

Onze eerste volledige dag op het Zuidereiland hebben we in het Abel Tasman National Park doorgebracht. We zijn naar Kaiteriteri gereden en hebben ons daar bij een kantoortje gemeld voor een excursie die we vooraf al geboekt hadden. Eigenlijk was het niet echt een excursie, ze boden een shuttledienst per boot langs de kust aan waarbij je op diverse plekken in en uit kon stappen. Wij hadden gekozen voor de boot tot het meest noordelijke stuk langs de kust en hebben vervolgens op de terugweg een deel van de route te voet gedaan. Het was een aangename vrij zonnige zomerochtend in Kaiteriteri.

Split Apple Rock

Een paar maanden voor de start van de reis zat ik op internet een lijstje met bijzondere rotsformaties te bekijken. Bij één van de foto's stond dat het om een plek in Nieuw-Zeeland ging. Het was Split Apple Rock (Tokangawhā) aan de rand van het Abel Tasman National Park. Het is een granieten rots die door de inwerking van water op een zwakke plek in tweeën is gespleten. De rots ligt voor de kust van Kaiteriteri en onze watertaxi bleek langs de rots te varen. 

Gevlekte aalscholver

De gevlekte aalscholver of pārekareka is endemisch voor Nieuw-Zeeland en komt zowel op het Noorder- als het Zuidereiland voor. Ze zitten alleen in kustgebieden. Deze aalscholvers zijn lichter van kleur dan de meeste andere aalscholversoorten. De foto's zijn vanaf de boot op behoorlijke afstand van de vogels gemaakt. De kwaliteit is dus matig.

De tocht met de boot ging langs kleine rotseilandjes en een aantal stranden. Bij sommige stranden werd een korte stop ingelast zodat er passagiers van boord konden om hun tocht daar verder voort te zetten.

We waren bij het vertrek op het zonnedek boven op de boot gaan zitten. De bewolking nam echter snel toe en we kregen zelfs een flinke regenbui. 

Iedereen ging beneden in de overdekte ruimte zitten om aan de kou en nattigheid te ontkomen. Omdat dit waarschijnlijk de enige reis naar Nieuw-Zeeland is die wij zullen ondernemen, ben ik toch zo snel mogelijk weer naar buiten gegaan om van het natuurschoon te genieten.

Nieuw-Zeelandse zeebeer

Deze oorrobben komen voor langs de zuid- en westkust van Australië en langs de kust van Nieuw-Zeeland. Dit was de eerste kleine kolonie die we tijdens deze reis zagen. Er zouden er nog een aantal volgen. Net als bij de andere zeehonden zijn ook hier de mannetjes veel groter dan de vrouwtjes. 

Hierboven weer een strandje waar enkele passagiers uitstapten. Daarna vervolgden we onze reis in noordelijke richting.

We kwamen langs een rots die leek op Split Apple Rock, maar dan zonder gespleten te zijn. Er zaten wel wat scheuren in, dus misschien is dit over duizenden jaren de nieuwe gespleten rots.