Lake Gunn natuurwandeling

De eerste stop was een fotostop op een plek waar een bergriviertje langs de weg stroomde. Op de foto links is op de achtergrond de 1520 m hoge Mount Christina te zien. Op de andere foto de weg richting Te Anau.

Bij Lake Gunn kun je een natuurwandeling doen van ongeveer drie kwartier. Je loopt door een weelderig bos en op het verste punt vanaf de parkeerplaats ligt het meer.

Zuidereilandvliegenvanger

Tijdens de wandeling hebben we een aantal zuidereilandvliegenvangers gezien. Het gaat in dit gebied dankzij intensieve bescherming goed met deze soort. Ze zijn niet schuw, ze blijven rustig zitten als je ze van dichtbij staat te fotograferen. Bij één van de vogeltjes stonden er nog een paar andere mensen bij, maar zelfs zo'n groep scheen de vogel niet te deren. Deze kleine zangvogeltjes kunnen maar liefst 14 jaar oud worden. De witte vlek op de borst is bij de mannetjes scherper begrenst.

Kort voor Knobs Flat hadden we ook nog een korte tussenstop ingelast bij Mirror Lakes. Op internet zie je bij Mirror Lakes allemaal prachtige foto's van weerspiegelingen van de bergen in het water. Maar dan moet het natuurlijk niet waaien. Tijdens ons bezoek stond er een flinke bries en dan blijft er weinig over van de weerspiegelingen.

Je leest ook overal dat er nogal wat eenden zitten. Die waren er wel. Onder andere de donkere Nieuw-Zeelandse topper en een gewone wilde eend. Australië en Nieuw-Zeeland zijn de enige landen op het zuidelijk halfrond waar de wilde eend voorkomt. De Nieuw-Zeelandse topper hadden we ook al bij Waimangu Valley op het Noordereiland gezien.

Met nog een laatste tussenstop bij Knobs Flat kwam er een eind aan deze dag in het Fiordland National Park bij Milford Sound. Vanaf hier was het nog een klein uurtje rijden naar ons hotel in Te Anau. In Te Anau was het hoogseizoen en het was nog vrij lastig om een plaats in een restaurant te krijgen. Uiteindelijk konden we een tafel delen met een vriendelijk al wat ouder echtpaar uit de Verenigde Staten.

Mavora Lakes

Onze volgende bestemming voor deze dag was ook een filmlocatie, Mavora Lakes. Helaas probeerde de TomTom ons over een weg te sturen die was afgesloten omdat er een complete brug was weggehaald. Er restte slechts een diep gat en nergens informatie over een eventuele omleidingsroute. We moesten helemaal terugrijden naar Tapanui om alsnog een weg richting Mavora Lakes te vinden. 

De Mavora Lakes, North Mavora en South Mavora, bevinden zich op het Zuidereiland tussen Dunedin en Te Anau. Ze zijn verbonden door een rivier. Afgezien van enkele primitieve campings zijn er geen voorzieningen in het gebied. Tijdens ons bezoek was het mooi weer en zagen we tenten en campers staan, toch was het vrij rustig. De filmlocaties zijn bij het meer dat het verst rijden is, North Mavora. Ze zijn vanaf State Highway 94 te bereiken via een grindweg van zo'n 40 kilometer die eindigt bij de plek waar de filmopnames werden gemaakt.

Op zoek naar de filmlocaties hebben we een stukje door langs het meer en door het bos gelopen. Daar zagen we een jonge zuidereilandvliegenvanger.

Boven een uitzichtfoto in de buurt van Mavora Lakes. We zijn daarna naar onze eindbestemming voor deze dag gereden, Te Anau. We zijn daar drie nachten geweest, onze langste periode op één plek tijdens de reis. We hebben de dagen gebruikt voor een verkenning van het Fiordland National Park in het uiterste zuidwesten van het Zuidereiland. Op de foto hieronder Lake Te Anau aan het begin van de avond. 

Arthur's Pass National Park

Devil's Punchbowl Falls

Arthur's Pass is met 920 meter de hoogste pas over de Nieuw-Zeelandse Alpen. Het is de verbindingsweg van de westkust met het gebied rond Christchurch. Vanuit het dorpje Arthur's Pass kun je een korte, maar vrij pittige, wandeling doen naar de Devil's Punchbowl Falls. Het lastige van de wandeling is dat het bijna alleen maar klimmen is.

`

De waterval is al vanaf de hoofdweg te zien en ook van verre te horen. Het pad door het bos brengt je uiteindelijk 150 meter omhoog naar een platform aan de voet van de waterval.

Devil's Punchbowl Falls is een 131 meter hoge waterval. Het onderste deel van de waterval is pas te zien als je vlakbij het uitkijkplatformpje bent.

Zuidereilandvliegenvanger

De zuidereilandvliegenvanger is een vogel die vooral leeft in bosrijke gebieden. De vogel komt alleen in Nieuw-Zeeland voor. De vogel op de foto is een mannetje, dat zie je aan de scherpe grens tussen het grijs en wit op zijn borst. Dit vogeltje bleef heel mooi poseren voor ons, we konden er erg dichtbij komen. Hoewel hun naam anders doet vermoeden, zijn regenwormen en kevers hun belangrijkste voedselbron. Ze slaan het voedsel op in delen en op verschillende plekken en blijken een erg goed geheugen te hebben om die plekken weer terug te vinden.

Kea

De kea is 's werelds enige alpine papegaai, die op grote hoogte bossen en de alpenweiden op het Zuidereiland leeft. Kea’s zijn intelligente, zeer leergierige en speelse vogels. Ze zijn de naaste familieleden van de kaka die we in Abel Tasman National Park hebben gezien. Kea's richten vaak schade aan bij auto's door rubberen ruitenwissers en raamafdichtingen te verwijderen.

De kea lijkt een bruin-groene vogel, maar de onderkant van de vleugels is knal oranje. Je ziet dat als ze opvliegen.

Kea's dalen ook af naar nederzettingen die wat lager liggen op zoek naar afval en makkelijk te verkrijgen voedsel dat mensen onbeheerd achterlaten. Dat is wat we op een terras in Arthurs Pass zagen gebeuren. Er zaten een paar kea's die hun best deden om het eten bij de gasten van het bord te pikken. Een vrouw die niet zat op te letten zag een kea er met haar broodje vandoor gaan. Het mens werd woedend. Dat iedereen om haar heen moest lachen om de situatie maakte het er niet beter op.

Er staan overigens bordjes dat je deze bedreigde vogels niet mag voeren.

Kort na ons vertrek uit Arthurs Pass hebben we nog wat foto's gemaakt van de mooie omgeving in dit gebied. In de verte waren de besneeuwde toppen van de Nieuw-Zeelandse Alpen te zien.